Otinoran liep door het moeras.

Otinoran liep door het moeras,
hij vroeg zich af waarom hij een drontus* was,

waarom was hij geen vis en kon hij zwemmen,
of een leeuw ... niet te temmen!

waarom was hij geen vogel en had hij vleugels,
of een paard, nee; vanwege de teugels,

waarom was hij geen kraif** en vloog hij naar het noorden,
telkens bij elke zomer naar die veilige oorden,

en waarom zou hij geen draak mogen zijn?
of een dwerg ... nee, veel te klein,

een paard met een hoorn; zo'n wit,
of een firsh die op een lipocham*** zit,

en waarom geen walvis; lekker groot,
of een mier; de kleur als bloed! zo rood!

een mol! ... die helemaal niets ziet
"Otinoran!" riep iemand, "het concert in de kunstzaal begint over een paar minuutjes!"
"wel ... daarom niet!" riep Otinoran en wandelde terug.

Idanwin

*drontus: klein mensachtig wezen dat meestal bij moerassen leeft (mythisch)
**kraif of kraïf: gigantishe vogel die elke zomer naar de noorden vliegt (mythisch)
***lipocham: vleesetende neushoorn (mythisch)
(de "a" in lipocham word uitgesproken als lange aa)

wat volgens mij mensen van andere dieren onderscheidt is kunst (muziek, schilderijen, verhalen ...) maar ook zijn wij van de weinige dieren die zo'n gevorderde samenleving hebben (ook olifanten, mieren en bijen hebben dat).